Τα πράσα ειναι μια μεγαλη ιστορια... Όταν ημασταν μικροί με τα αδερφια μου οι γονεις μου μας ειχαν βαλει να γραψουμε τρια φαγητα που δεν τα θελουμε με τιποτα - αυτά μπορούσαμε να μην τα φαμε, αλλά όλα τα υπόλοιπα που δεν ήταν γραμμένα έπρεπε να τα φαμε οπωσδήποτε (ειμασταν δυσκολοι στο φαγητο!). Η πρασοτηγανια ήταν ένα από τα φαγητα που δεν τα πολυτρώγαμε κανεις, αλλα για μενα υπήρχαν και χειρότερα οπότε δεν την ειχα γραψει, την ειχε γραψει ομως την πρασοτηγανια η αδερφή μου. Έτσι, κάθε φορά που έκανε η μαμα πρασοτηγανιά, εκείνη δεν έτρωγε γιατί μας έλεγε συνέχεια ότι την έχει... γραμμένη! Από τότε όποτε φτιάχνω κάτι με πράσα θυμάμαι αυτο!
Να σημειώσω ότι εμενα με τα χρόνια άρχισε να μ αρεσει και τωρα την φτιαχνω και την τρωω με πολύ ευχαριστηση, αλλά η αδερφή μου ακόμα δεν την ακουμπάει.
Υλικά (για 2 μεριδες)
2 λουκάνικα χωριάτικα (όποια προτιμάμαι)
2-3 πράσα κομμένα σε χοντρές ροδέλες
3 κ.σ. σαλτσα ντομάτας
ελάχιστο ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι μαύρο
πιπερι κόκκινο
μπαχαρι
1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο
Εκτέλεση
Καθαρίζουμε τα πράσα, τα κόβουμε, τα βαζουμε σε ενα τρυπητο και αλατιζουμε. Κόβουμε τα λουκανικα ροδέλες και σε ενα τηγάνι με ελάχιστο ελαιόλαδο τα ψηνουμε μέχρι να ροδίσουν και από τις δύο πλευρές.
Αφαιρούμε τα λουκάνικα από το τηγανι και ριχνουμε το κρεμμύδι, τσιγαρίζουμε γαι λίγο και προσθετουμε τα πράσα. Συμπληρωνουμε μπαχαρικά και ντομάτα και καλύπτουμ εμε νερό. Από δω και πέρα βραζουμε μεχρι να μαλακώσουν τα πράσα, συμπληρώνοντας αν χρειαστεί ζεστό νερό. Όταν ειναι έτοιμα ρίχνουμε και τα λουκάνικα στο τηγανι και αφηνουμε λίγο ακόμη να δέσουν.
